هیالورونات سدیم هیالورونات سدیم نیز نامیده می شود.
در سال 1934، مایر و سایر زجاجیه گاوی (جسم هیالوئیدی) یک اسید اورونیک (اسید اورونیک) و پلی ساکارید هگزوزامین را به نام "اسید هیالورونیک" جدا کردند. ترکیب اصطلاح "هیالوئید" (شفاف، شیشه مانند) و "اسید اورونیک" و اصطلاحات بیوشیمیایی که به "اسید هیالورونیک" ترجمه شده اند، داروسازی داروها و استانداردهای ملی دارو به نام "اسید" شناخته می شود. در محیط های خنثی فیزیولوژیکی، اسید هیالورونیک یک پلی آنیونیک است. در سال 1985 Balazs اصطلاح "هیالورونان" را به عنوان نام عمومی این پلی ساکارید، صرف نظر از درجه تفکیک بر حسب درجه پیشنهاد کرد. "هیالورونان" به طور گسترده ای تحت پوشش هر حالتی از اسید هیالورونیک و نمک های آن (هیالورونات) قرار گرفته است که معمولاً به عنوان "اسید هیالورونیک" ترجمه می شود که به اختصار HA نامیده می شود. در حال حاضر سایز دارویی محصولات HA معمولاً به عنوان تزریق هیالورونات سدیم و به محصولات سایز سلاح HA به نام ژل هیالورونات سدیم پزشکی گفته می شود.
اپیدمی استرپتوکوکوس (s.zooepidemicus) جهش یافته (جهش یافته) تولید از تخمیر. این جهش بدون فعالیت همولیتیک، تولید مقدار زیادی از هیالورونات سدیم، وزن مولکولی محصول می تواند تا 2.5 میلیون باشد.
