هدف، واقعگرایانه
چسبندگی داخل وریدی (IUA) شایع ترین عارضه پس از هیستروسکوپی در بیماران سن باروری است. ژل ضد چسبندگی داخل شکمی موجب کاهش چسبندگی می شود، اما اثرات بر روی باروری بعد از جراحی رحم شناخته نمی شود. هدف از کار ما بررسی اثر ژل ضد چسبندگی داخل رحمی بر باروری خودبهخود پس از عمل جراحی مکرر داخل رحمی با سینکیه ای القا شده در مدل خرگوش بود.
مواد و روش ها
دوازده خرگوش سفید پوست نیوزلند تحت درمان با کورتاژ دوقطبی 10 روزه قرار گرفتند و به دو گروه تقسیم شدند. هر خرگوش به عنوان کنترل خود به کار رفت: یک لوله رحمی گروه درمان بود (A)، لوله دوم لوله رحمی گروه کنترل بود (B) برای جلوگیری از تعصب در علل دیگر ناباروری. گروه A یک تزریق داخل رحمی post-curettage از ژل ضد چسبندگی دریافت کرد در حالیکه گروه B، گروه کنترل، کورتاژ بدون تزریق ژل تحت عمل جراحی قرار گرفت. پس از یک دوره بهبودی، خرگوش ها متصل شدند. سونوگرافی شکم انجام شده 21 روز پس از جفتگیری به ما اجازه تشخیص بارداری و تعیین تعداد جنین های زنده را داد.
نتایج
در مجموع جنین ها به نفع گروه A اختلاف معنی داری وجود داشت و میانگین جنین در هر گروه برابر با 7/1 ± 7/7 در گروه B بود (p = 0.04). تعداد جنین های حیوانی یک روند را به نفع گروه A نشان می دهد، با میانگین جنین های 3.4 سال (0-7) در هر لوله در برابر 1.9 (0-6) جنین های قابل قبول در هر لوله در گروه B (p = .05).
نتیجه
استفاده از ژل ضد چسبندگی فوری بعد از عمل، باروری در مدل حیوانی پس از عمل جراحی داخل رحمی باعث ایجاد synechiae رحم می شود. این مدل تجربی به مقایسه راه حل های ضد چسبندگی مختلف، از جمله ارزیابی تحمل آنها و سمیت بالقوه مخاطی در رشد جنین اجازه خواهد داد.








